21.juni 1969

 Gjet om det var ein som hadde vore ute og plukka prestekragar til meg i dagtidleg.....!!

45 år med verdens beste og snillaste mann, so heldig er eg!!

 Kruna og pynten kjøpte oldefaren min i Bergen, då han var der med jekta si og fekk premie for den fine frukta frå Sogn. Eldste sonen skulle gifta seg når han kom heimatt. Men det vart ikkje bryllaup, for då faren kom heim hadde sonen døydd i blindtarmbetennelse. Han hadde bede bror sin å ta seg av kjærasten hans, og det gjorde han so bra at dei vart gifte sommaren etter.....!!

                                  Kjelvet har nok ikkje blitt mykje nytta til dette bruk....!                                                      Verken brudgommen, eller min forlovar og gode barndomsvennine, ser ut til å late seg skremme noko særleg av denne nybakte bondekona...

Eit bilde frå den kortreiste bryllaupsturen, ei overnatting på Eggestøylen! Hesten var no snill ...

Limusin service heim frå mjølkeplassen i beitet...

Denne kjekke familien kom eg til!

Akeleie bløming

Akeleier er av dei vakraste blomane eg veit...!

 

Då eg var lita jente elska eg å leite etter akeleiene i området ved Sogn folkemuseum, i Amla der musèet låg før. Dei ettertrakta blomane hadde forvilla seg frå den gamle prestegardshagen.

Det var som å leite etter gull..... og så spennande å sjå kva slags fargar vi kunne finne.

Akeleiene kryssar seg villeg med kvarandre, så nye fargar kan oppstå

Stor var mi glede og overrasking då hagen på garden vi overtok var full av desse blomane!

Denne mørke varianten ser ein ikkje så ofte

Sidan her ikkje hadde budd folk på 20 år var det ei anna plante som også  treivst her, nemlig skvalderkålen.... Vi grov opp og flytta alle akeleiene og greide faktisk å få vekk skvalderkålen,

I år kom akeleiene i blomst over 2 veker før tida, og det har vore så varmt at bløminga alt er begynnt å avta. Nesten så eg kunne ynskje meg litt kjøleg vêr ei tid, så det vara lenger....

Dette er ein nydeleg variant, med dobbel blom. Er dei ikkje herlege vel.....!!

GOD PINSE

Vi er på støylen, og har fått opp flagget på 1. pinsedag 2014, og det er 22 varmegrader :)

Den vesle elva som renn forbi har alltid vore kjekk å leike i....

Minste tausa er klar for ein middagslur i selet, deilig med smokken og kosen...

Morfar måtte jobbe litt ved stor-elva og vi jentene føretok litt utgravingar ved det som skal bli det nye selet, ein heil "terasse" låg omtrent klar under torva....! Stor og gledeleg overraskelse....!! Men elles feira vi pinse med god mat og bading i dammen. men det er det ikkje bilde av denne gongen! Då vi skulle heimatt vart det litt kjølegare og så kom endeleg regnet som vi har venta på.                  

 

 

Apalen blømer

Å du vesle kjære apalen vår, som har sådd seg sjølv..... aldri har du vore så vakker som i år!!!!

Du angar so fantastisk at eg drøymer meg vekk til mi barndoms fruktbygd ved Fjorden...

17. mai 2014

              Ein varm og fin nasjonaldag hadde vi på Årvoll, i godt selskap med vener og familie

      Etter ein kulinarisk spleise-middag, slo Vikatausene t med nydelege små Pavlova`er... mmm..

                                     Tusen takk for den fine dagen seier morfar og mormor :))

Gamlevegen

Gamlevegen er verkeleg gamal! Den er delar av den første ferdslevegen i dalen, ved vegen lenger ute er funne graver frå folkevandringstida. No går den mellom Sandal og Støyva på Byrkjelo. Frå Fossheim til Myklebust kan ein og finne delar av den. Her er utsynet fint innover dalen.

Langs vegen er det blitt rydda skog dei seinare år. Så fint kan det gjerast! Skjeldan å sjå ein slik fin bjørkeskog. Grethe og Nils R sitt beite.

Dette er lada (låven) på Samel- plassen. Her budde eingong så flinke smedar, at dei stod seg betre på denne vesle plassen, enn bøndene i Sandal med langt større gardar. Eigar no er Roger.

Dei fine fjordhestane til Else kan ein treffe på. Dei ville gjerne gå ilag med oss, så om eg hadde vore aleine var eg ikkje så høg i hatten....! Men dei er veldig snille og veloppdregne.

Om det er vått vert det litt skittent her i vegen av hestetrakk, og før Inste Torheim er eit parti med småbusker i vegen. Frå Inste Torheim og utover mot den andre Torheimsgarden er vegen veldig fin.

Vidare er vegen blitt borte, men ein kan gå oppå muren ein ser på bildet nedom, gjennom tunet til Alv Olav og utover, forbi ei gamal smie og vidare gamlevegen, mot "Støyvabønen".  Vi snudde her denne gongen, for vi skulle sjå om hytta vår, "Blåklokkehuset", som ligg rett nedanfor her.

God tur!!

Lokale utgravingar

Der vi har sett opp nytt gjerde (førre innslag) låg tidlegare ein "Gardfjøs",  der kyrne vart mjølka då dei beita i skogen. Murane er nesten heilt nedgrodde, men eg oppedaga nokre flate fine steinar ved sida av muren. Sikkert nedlagde forat det skulle vera tørt kring det vesle fjøset.

Ved eine muren  er ei fordjuping som eg pussa mosen av og laga til ein liten sitjeplass.

Dei store steinane er slette og fint slitne, Gardfjøsen har nok vore i bruk veldig langt attende i tida, så mange budeier har trødd her....  Det er noko spesielt med slike arbeids- og kulturminne synst eg.

Over denne fordjupninga låg tidlegare ei stor dørhelle. Den ligg no som rastebord ved Gamlevegen, på murane etter husmannsplassen på Ospebakken. På Gamlevegen gjekk vi søndag i sola, fleire bilder frå den fine turen her i nærområdet, kjem i neste blogginnslag  :-))